تبليغاتX
دل نوشته ها
شاعر ني ام و شعر ندانم كه چه باشد/ من مرثيه خوان ِ دل ِ ديوانه ء خويشم

 

كاش خورشيد درخشان ‏‏ نگاهت

                  در افق طوفاني درياي قلبم 

                                    غروب نمي كرد

 

كاش امواج خروشان فراقت

            صخره هاي ستبر غرورم را

                                   متلاشي نمي كرد

 

كاش منحنی گامهای استوار يادت

         بر چهره ي تكيده ي ساحل تنهايي ام

                                         عبور نمي كرد...

+ نوشته شده در  چهارشنبه 15 خرداد1387ساعت 12:4  توسط مهراوه  | 

 

 

در سبزينه ي ژرف نگاهت 

   گوهر زلال قلبت پيداست

 

 قلبي به وسعت آسمان

  و نگاهي به گستره ي صحراي بیکران

 

در عمق ژرفاي سبز نگاهت

 

 زني تنها

در جاده ی پر غبار  خواستنت

                        بر جای حیران ماند...

+ نوشته شده در  جمعه 3 خرداد1387ساعت 14:58  توسط مهراوه  |