دل نوشته ها

شاعر ني ام و شعر ندانم كه چه باشد/ من مرثيه خوان ِ دل ِ ديوانه ء خويشم

افتاده ام بر

کناره ء ساحل خیال تو .

برای رهایی از پوسيدن

ریشه ام ،

در جستجوی خاک کوی توست...

+ نوشته شده در یکشنبه 15 اردیبهشت1387ساعت 15:50 توسط مهراوه |

در خرابه تنم

چون گنج نهادی شوق نوشتن را

پس ای یار، قلم فدایت باد

كه هر چه نگاشتم از صله این گنج بود