
كاش خورشيد درخشان نگاهت
در افق طوفاني درياي قلبم
غروب نمي كرد
كاش امواج خروشان فراقت
صخره هاي ستبر غرورم را
متلاشي نمي كرد
كاش منحنی گامهای استوار يادت
بر چهره ي تكيده ي ساحل تنهايي ام
عبور نمي كرد...