زير سايه ي ديوار ِ اعتماد

پيكر خسته ام را

براي دمي آسودن

پناه مي دهم

اما به ناگاه

ديوار ِ ستبر

فرو مي ريزد

و از آن همه عظمت

چيزي نمي ماند جز

  ويرانه اي سهمگين!

و اين منم!

رو به احتضار

جا مانده

               زير ويرانه ي ديوار اعتماد....