http://delneveshtehmehraveh.blogfa.com/ شاعر ني ام و شعر ندانم كه چه باشد/ من مرثيه خوان ِ دل ِ ديوانه ء خويشم fa blogfa.com Wed, 11 Nov 2009 16:04:05 GMT http://delneveshtehmehraveh.blogfa.com/post-78.aspx <FONT size=3><STRONG>انتظارت بهانه ي " بودن"م بود</STRONG></FONT></P> <P><FONT size=3><STRONG>     بي انتظار </STRONG></FONT></P> <P><FONT size=3><STRONG>              لبريزم از بهانه ي "نبودن"</STRONG></FONT></P> Wed, 11 Nov 2009 16:04:05 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=delneveshtehmehraveh&postid=78 delneveshtehmehraveh http://delneveshtehmehraveh.blogfa.com/post-78.aspx http://delneveshtehmehraveh.blogfa.com/post-77.aspx <FONT size=3><STRONG>خسته ام....</STRONG></FONT></P> <P><FONT size=3><STRONG>خسته ام....</STRONG></FONT></P> <P><FONT size=3><STRONG>خسته ام....</STRONG></FONT></P> <P><FONT size=3><STRONG>خسته ام....</STRONG></FONT></P> <P><FONT size=3><STRONG>.........</STRONG></FONT></P> <P><FONT size=3><STRONG>........</STRONG></FONT></P> <P><FONT size=3><STRONG>.........</STRONG></FONT></P> Tue, 10 Nov 2009 18:40:14 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=delneveshtehmehraveh&postid=77 delneveshtehmehraveh http://delneveshtehmehraveh.blogfa.com/post-77.aspx http://delneveshtehmehraveh.blogfa.com/post-76.aspx <STRONG><FONT size=3>دلتنگي  بد نيست</FONT></STRONG></P> <P><STRONG><FONT size=3>يادگاريست از آنان كه دوستشان داريم</FONT></STRONG></P> <P><STRONG><FONT size=3>بهانه ايست كه شيريني دوستي مان را به خاطر آوريم</FONT></STRONG></P> <P><STRONG><FONT size=3>پس دلتنگ مي مانم...</FONT></STRONG></P> Sun, 08 Nov 2009 12:17:53 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=delneveshtehmehraveh&postid=76 delneveshtehmehraveh http://delneveshtehmehraveh.blogfa.com/post-76.aspx http://delneveshtehmehraveh.blogfa.com/post-75.aspx دخي براي اولين بار در گروه همسالان خودي نشون داد! امروز مدرسه شون مركز آشوب و بلوا بود و زنگ آخر كلاس تعطيل شده بود و بچه ها ميخواستند بيرون بريزند كه درها رو به رويشان قفل كردند.شعار و سوت و دست و.... و شعر زيباي "يار دبستاني من"...</P> <P>و همان وقت چند خيابون اون ور تر من.....</P> <P> </P> Wed, 04 Nov 2009 17:30:32 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=delneveshtehmehraveh&postid=75 delneveshtehmehraveh http://delneveshtehmehraveh.blogfa.com/post-75.aspx http://delneveshtehmehraveh.blogfa.com/post-74.aspx  <FONT size=4>روزنامه ي سرمايه پر تيراژ ترين  روزنامه ي اقتصادي لغو امتياز شد</FONT> Tue, 03 Nov 2009 11:52:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=delneveshtehmehraveh&postid=74 delneveshtehmehraveh http://delneveshtehmehraveh.blogfa.com/post-74.aspx http://delneveshtehmehraveh.blogfa.com/post-73.aspx شادي امروزم يك ساعت پياده روي در پيست دوچرخه سواري بانوان پارك چيتگر بود. هوايي بس مطبوع و آفتابي ملس و بادي خنك ، جدا حس نوجواني را در هر انسان پير و فرتوتي زنده ميكرد چه برسه به من كه ۲۴ سال بيشتر ندارم!!! قسمت قشنگ و مهيج داستان اين بود كه ميشد در اين پيست چهار هزار متري روپوش و روسري رو در بياري پوست دست و گردن  رو كه به بركت دولت كريمه  آفتاب مهتاب نديده باقي مونده رو هوا بدي.ميشد موهاي فشرده و مچاله شده ي هميشه پنهان زير روسري رو باز كني و به دست باد بسپاري! امروز به ياد دوران بچه گي ام وقت دويدن سرم رو هي تكون تكون ميدادم تا موهام بيشتر تو باد پرواز كنه! ذره ذره ي اشعه ي خورشيد را بلعيدم كه اندكي فقر ويتامين " دي " بدنم جبران بشه. زير سقف آسمان رو نيمكت دراز كشيدم و خودم رو به دست آفتاب و باد سپردم و به آرزوهاي كوچك زنان اين ديار انديشيدم! راستي اگر هر جاي دنيا بريم و بگيم "آرزوي كوچك و دست نيافتني ما اينه كه موهامون به دست باد آشفته و در هم بشه" به ما نميخندند؟؟؟</P> <P>ديدن دختران ِ جوان تكواندو كار (شايد هم جودو كار كه فرق اين دو ورزش رو نيمدونم!) كه با لباس ورزشي به درخت لگد ميزدند و هي تو هوا لگد پراني ميكردند...</P> <P>ديدن پير زني فرتوت كه دوچرخه اي كوچك كرايه كرده بود و با احتياط دوچرخه سواري ميكرد اما گويا در اون فضاي بسته هم جرات در آوردن مانتو و روسري رو نداشت....</P> <P>ديدن دختر بچه اي نقلي و فنقلي كه روسري بزرگ ،قده چادر شب به سر كرده بود و سفت گره زده بود....</P> <P>باز نداشته هامو ديدم. باز دلم گرفت...   </P> Fri, 30 Oct 2009 10:17:49 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=delneveshtehmehraveh&postid=73 delneveshtehmehraveh http://delneveshtehmehraveh.blogfa.com/post-73.aspx http://delneveshtehmehraveh.blogfa.com/post-72.aspx <STRONG><FONT size=3>یه روز خوب چه روزیه؟</FONT></STRONG> <P></P> <P>-یه روز خوب روزیه که پنج دقیقه قبل از اینکه ساعتت زنگ بزنه خودت سر حال از خواب بیدار بشی</P> <P>- يه روز خوب روزيه ، اولين صدايي كه بشنوي صداي بارش باران و برخوردش با شيشه ي پنجره باشه</P> <P>-يه روز خوب روزيه ، همين كه  موبايلت رو روشن كردي  تكستي پر محبت  از دوستي عزيز برات برسه </P> <P>-یه روز خوب روزیه ، صبح کله سحر پیچ رادیوی ماشین رو که باز میکنی آهنگ مورد علاقه ات رو بشنوی</P> <P>-یه روز خوب روزیه ، در  آخرین ثانیه بتوني  چراغ قرمز چهار را رو رد كني</P> <P>- روز خوب روزيه، درست جلوي در محل كارت يه جاي پارك پيدا كني</P> <P>- يه روز خوب روزيه ، بلند گو و ميكروفن مدرسه برات ادا در نياره و بتوني بي دردسر مراسم صبحگاه رو اجرا كني</P> <P>- يه روز خوب روزيه ، ارسلان با اون دهن گشاد و قيافه ي مخوف غايب باشه!!</P> <P>- يه روز خوب روزيه ، مرتضي دست و سر ِ بچه اي رو له نكنه و مجبور نشي سرش جيغ بكشي!</P> <P>- يه روز خوب روزيه ، مدير ديوانه ات درگير كارهاي شخصي اش باشه و هي باهات حرف نزنه!</P> <P>- يه روز خوب روزيه ، وقتي از سر كار برگشتي مجبور نشي باز براي انجام كاري  از خونه بيرون بري</P> <P>-يه روز خوب روزيه ، بعد از ناهار بتوني كنار عزيزت خوابي بي دغدغه كني!</P> <P>- يه روز خوب ، روزيه بي مزاحمت افكار مزاحم، كتاب مورد علاقه ات رو بخوني</P> <P>- يه روز خوب روزيه، متوجه غروب خورشيد نشي</P> <P>- يه روز خوب روزيه ،......</P> <P>"دل من كه به اندازه ي يك عشق است، به بهانه هاي ساده ي خوشبختي خود مينگرد..."</P> Sat, 24 Oct 2009 19:40:35 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=delneveshtehmehraveh&postid=72 delneveshtehmehraveh http://delneveshtehmehraveh.blogfa.com/post-72.aspx http://delneveshtehmehraveh.blogfa.com/post-71.aspx <P dir=rtl>گفته بودم : "اگر  شده خودم رو در به در كنم ، پيش اون زنك كوتوله پرست  نمي مونم"! خوب اين اتفاق افتاد و در به در شدم!!! از بالاترين نقطه ي منطقه... ليز خوردم و در  جنوبي ترين نقطه منطقه سقوط كردم. درست زير خط هوايي مهرآباد .طوري كه  وقتي هواپيما ميخواد  بشينه ، همه ي پنجره هاي منطقه ي مذكور به رعشه ميافته! و من همواره به جان خود بيمناكم و منتظرم يكي از اون هواپيماها سر من بيافته و دردانه ام يتيم شود !!! ارتقا شغلي يافتم و مععععاون يك مدرسه ابتدايي  جمع و جور دويست نفره پسرانه شدم! هفت كلاس داريم كه تا خرخره از دانش آموز پر شده. در روز بازگشايي مدرسه سه كلاس از 7 كلاس معلم نداشت.( به علت كمبود نيرو هنوز كسي خودش رو معرفي نكرد)! در مراسم صبحگاه نوار سرود جمهوري اسلامي نداشتيم كه فرضا  اگر از مدارس همجوار قرض ميكرديم ، ضبط  نداشتيم و به فرض ميرفتم از خونه همسايه ضبط هم قرض ميكردم ميكروفون و بلند گو نداشتيم!!!!! خدمتگزاري هم كه نداشتيم مراقب جلوي در باشه تا اوليا وارد مدرسه نشوند .معاون پرورشي هم نداشتيم كه حداقل بياد و يه گوشه ي كار رو با من بگيره! خانم مدير جديد هم رفته بودند مدرسه سابقشون رو تحويل بدهند!!!دور از جون شما تا ساعت هشت  مدرسه عيييييييييين طويله شده بود!!!!!!</P> <P dir=rtl>ساعت هفت و نيم بهت زده بودم و نميدونستم چكار كنم! اما ساعت 8 به خودم اومدم و با همه ي توان به قلب طويله حمله كردم! همچون قاطران مدهوش !عر عري كردم و همه ي مادران كره الاغ ها را بيرون راندم!!!!هنگامي كه همه اوليا ي محترمه را به بيرون از مدرسه تاراندم ، دست ِ  آخرين نفر  را  گرفتم و كشيدم تو مدرسه و گفتم پشت در بما ن كه  نه كسي داخل بياد و نه كسي خارج بشه!!! يك لحظه حس زندانبان بودن به من دست داد! (راستي زندانبان ها هم هميشه زنداني اند...)</P> <P dir=rtl>قدم بعدي طلب استمداد از 4 معلم حاضر بود كه فارغ از محشري كه در حياط مدرسه بر پا بود ، گل ميگفتند و گل ميشنفتند و سال تحصيلي جديد را به هم تبريك ميگفتند( نميدونم چه تبريكي داره؟)چون خرمگس معركه  محفل دوستانه و شادشان را بر هم زدم و همه را به وسط حياط مدرسه تاراندم!! كه هر معلم دانش آموزان پايه ي مربوطه را به صف كند! قدم بعدي جمع كردن همه ي توان در حنجره  بود .لحظاتي  خود را در كارزار ميدان انقلاب و آزادي و ولي عصر حس كردم . بي محابا نعره اي سر دادم و همه را وادار به سكوت كردم  !!!!!!</P> <P dir=rtl> بسم اللهي و قرآني و شماره 1-2-3 همه به هم سرود جمهوري اسلامي خواندند!!!!( راستي حالا كه جمهوري تبديل شده به حكومت اسلامي بايد فكري به حال سرودمون بكنيم)!!</P> <P dir=rtl>بعد از خواندن اسامي دويست نفر و كلاس بندي ، همه سر  كلاس رفتند و آرامش پيش از توفان برقرار شد! در اين هنگام  اندكي لاي  درِ مدرسه گشودم و براي شكار كمين كردم ! سه مادر ِ رهگذر ِ با عرضه بي خبر از همه جا در دامم اسير شدند و قبل از اينكه بفهمند چه بر سرشان آمده ،به  كلاس هاي فاقد معلم بردم! سپس  به آبدارخانه رفتم و وظيفه ي خدمتگزاري ايفا نموده و چايي خوش رنگ و عطر براي ساعت تفريح  دم كردم! و در  دلم هر چي فحش ركيك و نيمه ركيك  ميدانستم به  انتخابات و كوتوله و  طرفدار كوتوله و.... دادم و كمي عقده گشايي كردم! سپس به سرعت نور به  كلاس پنجم رفتم  و چند پسر بچه ي  درشت  هيكل كه ترجيحا قيافه رعب انگيزي هم داشتند انتخاب كردم كه ساعت تفريح بتوانم با نيروي قهريه  پسركان  افسار گسيخته ِ گريخته از خانه هاي قوطي كبريتي كه سه ماه انرژي ذخيره كردند رو مهار كنم!</P> <P dir=rtl>زنگ تفريح گرچه فقط سه  مورد كتك كاري  و  پنج مورد زمين خوردن و  يك مورد  جر خوردن لباس داشتيم  ولي شكر خدا  به خير و خوشي تموم شد. و كلا امروز به خير و خوشي تموم شد!!! فردا هم خدا بزرگه. قطعا از امروز بدتر نخواهد شد. </P> <P dir=rtl> </P> Wed, 23 Sep 2009 19:20:41 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=delneveshtehmehraveh&postid=71 delneveshtehmehraveh http://delneveshtehmehraveh.blogfa.com/post-71.aspx http://delneveshtehmehraveh.blogfa.com/post-70.aspx <DIV class=body> <P dir=rtl>زيبا ترين و غم انگيز ترين صحنه ي راهپیمایی روز قدس</P> <P dir=rtl>زيبا ترين تصوير ديروز را در ذهنم ،  پيرمردي حدودا نود ساله با بيماري پاركينسون با پشتي خميده  ساخت. او كه به زحمت ميتوانست راه برود و سر پا بايستد با صدايي كه به زحمت از گلو خارج ميشد ، با مشتي لرزان شعار ميداد " دولت كودتا –استعفا استعفا"!!!!!!!!!</P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl>و تلخ ترين و غم انگيزترين صحنه را نيز در ذهنم  جواني حدودا 30 ساله با چشماني سبز،   برايم ساخت. او از شدت فقر و سوتغذيه ،  صورت و  جثه اي بس نحيف و لاغر داشت و از بيماري صرع رنج ميبرد. وي كه از تاكستان براي كار به تهران آمده بود پس از پراكنده شدن جمعيت در خيابان نصرت دچار حمله صرع شد و با عضلاتي قفل شده به زمين افتاد. ....</P> <P dir=rtl>قلبم از جا كنده شد وقتي به رسم تشكر دستم را بوسيد و گفت" خدا بهت سلامتي بده آبجي"!!</P> <P dir=rtl>نميدونم چرا  در ذهنم پيوندي نا گسستني بين رنگ سبز چشمانش و رنگ جنبش سبز حس ميكنم. هر دو صبور هر دو مظلوم هر دو بي پناه... </P></DIV> Sun, 20 Sep 2009 15:11:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=delneveshtehmehraveh&postid=70 delneveshtehmehraveh http://delneveshtehmehraveh.blogfa.com/post-70.aspx http://delneveshtehmehraveh.blogfa.com/post-68.aspx امروز ياد ِ حرفِ مهربان و همسرش بودم. " اينجا جاي موندن نيست. بايد رفت"! هر روز يك فايل جديد در ذهن درست ميشه. مشكل كار نيم بند حل شد و الان داستان ِ.... <P></P> <P>امروز يك  آن شعر شاملو راحتم نگذاشت. مثل پتك تو سرم فرود ميامد. حتي زماني كه انتظار كشنده مثل موريانه روحم را ميخورد</P> <P>پرواز را علامت ممنوع ميزنيد / با جوجه ي نشسته در آشيان چه ميكنيد. </P> <P>پرواز را علامت ممنوع ميزنيد / با جوجه ي نشسته در آشيان چه ميكنيد. </P> <P>پرواز را علامت ممنوع ميزنيد / با جوجه ي نشسته در آشيان چه ميكنيد. </P> <P>پرواز را علامت ممنوع ميزنيد / با جوجه ي نشسته در آشيان چه ميكنيد. </P> <P>پرواز را علامت ممنوع ميزنيد / با جوجه ي نشسته در آشيان چه ميكنيد. </P> <P>پرواز را علامت ممنوع ميزنيد / با جوجه ي نشسته در آشيان چه ميكنيد. </P> <P>پرواز را علامت ممنوع ميزنيد / با جوجه ي نشسته در آشيان چه ميكنيد. </P> <P>.....</P> <P>.....</P> <P>.....</P> <P>من در جستجوی قطعه ای از آسمان پهناور هستم که از تراکم اندیشه های پست تهی باشد ... </P> <P>دلم گرفته. از بيسواد و كم سواد كشورم يك جور. از باسواد و تحصيلكرده اش طوري ديگر. از گدا و دوره گردش يه جور از ثروتمند بي دردش جور ديگر. از از افراد سكولار و لايئكش يك جور از مذهبي هاي دو آتشه جور ديگه.از منتقدين و مبارزينش يك جور از افراد ذوب در ولايتش جور ديگه. دلم گرفته از خودم و هر چي پيرامونم هست. از جغرافيايي كه كسي نميابي براي درد دل. كه از سايه ي خود بايد بترسي. از افراد بز دل و محافظه كار. از افراد شجاع و كله خراب. دلم از همه چيز و همه كس گرفته. كاش چشم باز ميكردم و خود را در جغرافيايي ديگر با رنگ پوستي ديگر و با زبان و لهجه اي ديگر ميافتم. كاش از خواب  بيدار ميشدم و نفس راحتي ميكشيدم و ميگفتم" كابوس بدي بود يك ليوان آب لطفا"!!!</P> Tue, 08 Sep 2009 20:16:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=delneveshtehmehraveh&postid=68 delneveshtehmehraveh http://delneveshtehmehraveh.blogfa.com/post-68.aspx